"Churrascada na Pedreira"

A afección estivo moi animada durante toda a xornada

O Galicia de Mugardos pechou onte a tempada cunha derrota no seu terreo de xogo ante o Orillamar por 2-4. O choque estivo marcado polo maior acerto da formación herculina no remate e os fallos dos locais á hora de finalizar as xogadas de ataque.

Ao descanso xa gañaba a escuadra visitante por 0-1 e, na continuación, ampliou a súa renda cun penalti moi rigoroso.

A xornada comezou cunha "churrascada" para todos os socios coa que a directiva quixo celebrar o ascenso.

Ademais, fíxoselle entrega da insignia de prata do club ao dirixente Bernardo Iglesias.

Diario de Ferrol

Radiofusión

"Reganosa é un claro exemplo de feísmo"

Reganosa vista desde os Xardíns de Herrera

Manuel Amable Romero é arquitecto e responsable da comisión de achaiadura da delegación local do COAG.

Bo gusto. O campus de Esteiro e a praza de Amboage. É unha resposta sinxela que resolve perfectamente un problema topográfico moi complexo, pois entre rúa María e a Real había un desnivel de 7 ou 8 metros. Co uso de dous elementos xeométricos moi sinxelos, que é unha praza horizontal circular inscrita no interior dun cadrado de vexetación, adapta as pendentes das catro rúas perimetrales e permite o seu acceso desde calquera punto, tanto perpendicular como diagonalmente...

Feísmo. "A planta de gas de Reganosa. Se entendemos que o feísmo é a destrución da paisaxe e non atopar a correcta integración das construcións da súa contorna, a implantación das instalacións de Reganosa no medio da ría é un claro exemplo. A súa situación fálanos dunha falta de planificación e de ordenación territorial. O uso que se dá ao territorio debe rexerse sempre polo interese xeral e a utilidade pública, e a ría e as súas beiras estaban destinadas a transformarse no espazo de relación dos concellos de Mugardos, Neda, Narón e Ferrol: colocar a planta neste espazo ou no medio deste espazo, que é a ría, co seu gran impacto visual e a súa negativa presenza supón a destrución dunha paisaxe natural como é o da ría. O seu lugar debería ser o porto exterior, aplicando un mínimo sentido común e uns certos criterios lóxicos".

Diario de Ferrol / Nordesia (páxina 4)

En Chuza

Carolina Cruz deixa a política municipal por motivos persoais

Anxos Díaz Prados (BNG), Begoña Gómez Díaz (PP), África Pérez Filgueiras (PSdeG-PSOE), Pilar Díaz Otero (EU-IU) e Carolina Cruz Fernández (BNG)

A ata onte primeiro tenente de alcalde de Mugardos e responsable das áreas de Cultura, Deportes, Ensino, Mocidade, Promoción Económica, Emprego, Turismo e Formación, Carolina Cruz, presentou a súa renuncia por motivos persoais.

O rexedor municipal dará a coñecer o asunto na sesión que a corporación municipal celebrará na mañá do próximo luns, segundo as previsións. Barcia explicou que a desvinculación de Carolina Cruz da vida municipal "é a perda dunha boa compañeira, á que desexamos todo ou mellor, polas súas moitas calidades". Pola súa banda, Cruz negou que o motivo da renuncia tivese que ver con "discrepancias co alcalde" e explicou que só obedece a cuestións estritamente persoais.

O alcalde confirmou a súa intención de dirixirse a Elvira Roiz, número sete da lista electoral, para incorporarse ao equipo de goberno.

Diario de Ferrol

O Pleno Municipal de Ferrol se desentende dos riscos da planta de gas

Reganosa ilegal e perigosa

O Pleno Municipal de fin de mes, no que se tratou o tema da planta de gas de Reganosa, se desentende.

A moción presentada por Esquerda Unida, en contra da pretensión de Reganosa de ampliar a súa capacidade de gasificación, pasando dos 325.000 m3/h inicialmente concedidos aos 825.600, foi rexeitada polo Pleno. Os sete votos do PP, máis dous do BNG en contra, e a abstención dos nove votos do PSOE, impediron que os catro de EU, máis tres de IF, sacaran adiante aquela moción.

¿Pero, de que se trataba?
A cuestión é que o Ministerio de Medio Ambiente recibiu de Reganosa unha proposta de ampliación da súa capacidade regasificadora. Canta máis cantidade autorizada, máis cobran, independentemente da cantidade que produzan. En base a esa proposta, o Ministerio se dirixe a tódolos Concellos da comarca e diversas asociacións, entre elas Fuco Buxán, para consultar “si el proyecto debe someterse o no al procedimiento de evaluación de impacto ambiental”, como establece a Lei.
Teñamos presente que, de aprobarse esa pretensión de Reganosa, se disparará o perigo das instalacións gasísticas, se multiplican os riscos polo incremento da entrada e saída de gaseiros e dende logo, acelérase a destrución da ría polo volume de auga sustraída e esterilizada.
É chamativo que ningunha das forzas políticas contactadas polo Comité Cidadán de Emerxencia tivesen a menor información sobre esa consulta do Ministerio. E si outros Concellos da comarca a recibiron, lóxico é que o de Ferrol a tivera tamén. ¿Como é posible que se escondera? ¿Como se pode xogar con un tema sumamente perigoso como é este?
En calquera caso, a presentación da moción era suficiente alarma como para que ninguén ignorase a cuestión.
¿Cabe mirar para outro lado?
Si comezamos polo goberno municipal, teremos que dicir que peca de irresponsabilidade. Primeiro por non dar a coñecer a tódolos grupos a consulta. Segundo, e aínda máis grave, por non pronunciarse non so ó respecto do perigo, senón do cumprimento da Lei ¿Como xustificarán o seu silencio no caso dun accidente? ¿Que dirán ás vítimas no caso de producirse? A abstención do grupo socialista non ten explicación. ¿Ten dúbida de se debe aplicarse a Lei a unhas instalacións altamente perigosas? Lamentable. Nin sequera se lles preguntaba si estaban de acordo ou non con Reganosa. Nin arre, nin só.
Pero por outra banda, o actual Secretario Xeral do PSdeG e anterior Conselleiro de Medio Ambiente recoñecía tras a derrota electoral que se equivocaran en dous temas clave, a Planta de Gas e a Cidade da Cultura. Se iso é así, diante dun erro, so cabe correxilo. Non foi o caso.

A posición do PP pode explicarse facilmente. Fraga e os seus socios foron quen de aprobar a instalación da planta no interior da ría e seguen sendo fieis a ese compromiso. Dende logo, esa fidelidade non é con quen vivimos e traballamos nesta comarca. Impórtalles un rábano o que pase coa poboación circundante.
É menos explicable o voto negativo do BNG, sumándose ao PP. O seu portavoz , señor Pita, pechou o tema dicindo que a cuestión “está moi debatida”. Olvidábase que un tema desta envergadura nunca está debatida de máis. E vai estar presente na vida política mentres estas instalacións non saian do interior da ría de Ferrol.
Pero, ademais, contradícese co manifestado por Paco Rodríguez no vídeo “O salario do silencio”, no que dicía: “… calquera redimensión da planta non se tolerará, eso si que o temos claro, se se vai redimensionar, a nosa posición será que non”. ¡Ve señor Pita, as cousas teñen recorrido, non están debatidas para sempre! Nen sequera tiña en conta aquelas declaracións. Mandan máis os poderes fácticos. E parece que a derrota electoral non se debe a ningún erro. Deberá clarificalo.

Independentes por Ferrol e Esquerda Unida, co seu voto, expresaban a actitude coherente e valente que veñen mantendo dende sempre porque a Planta de Reganosa saia do interior da Ría.

Pola súa banda, o Comité Cidadán de Emerxencia, a través das diferentes asociacións, conclúe no seu RECURSO que non cabe conceder autorización de ampliación de Reganosa, porque esa planta non ten feito estudio de impacto ambiental, e polo tanto, é ilegal.
Non se entende a deixación do Pleno nun tema que pode afectar a miles de persoas desta comarca. Esa renuncia é imprudente e irresponsable. A nosa vida está en xogo.

Artigo de Rafael Pillado (Asociación Fuco Buxán e membro do Comité Cidadán de Emerxencia) que publica El Diario de Ferrol.

f.cape.org

Asociación Cultural Fuco Buxán

Comité Cidadán de Emerxencia para a Ría de Ferrol

Recunchos para a música

Responsabilidade Limitada, estreando local de Nsaio na Pedreira (Mugardos)

É estendida a idea no mundo da música que as necesidades e as adversidades curten as traxectorias dos grupos, ata o punto de supor fontes de inspiración das letras e acordes das cancións que estes levan aos escenarios. Así, entre os obstáculos máis importantes para as novas formacións áchase a dificultade de atopar un local onde reunirse para ensaiar, sendo en moitas ocasións un vello garaxe ou un trasteiro os lugares máis solicitados.

Para facilitar o acceso das bandas a lugares cunhas condicións idóneas para a súa actividade, a Dirección Xeral de Xuventude e Solidaridade dá Xunta de Galicia, en colaboración con diferentes concellos, dispón desde fai máis de tres anos da Rede Galega de locais denominada "Nsaio", coa que máis de catrocentos grupos galegos acceden de forma gratuíta a espazos especialmente deseñados para acoller os seus ensaios. Así, ofrécense locais próximos ao ámbito dos grupos dotados de instrumentos, dun sistema de insonorización, dunha sala de gravación e dun almacén.

A citada rede comprende ademais un completo plan formativo integrado por cursos de gravación de maquetas, de produción, así como un de mánager e contactos profesionais. Tamén, os grupos participantes nesta iniciativa benefícianse da promoción de diversos concertos e festivais que lles levan a formar parte nos máis relevantes certames musicais de Galicia.

Mugardos e Pontedeume contan xa con dous dos case trinta centros de promoción e apoio á música local repartidos por todo Galicia, recintos que cobren satisfactoriamente as esixencias expostas polos grupos de ambos os municipios. Unha guía explicativa editada pola Xunta de Galicia axuda a coñecer máis de cerca as características destes novos recunchos concibidos para a música, os requisitos para acceder a estes recursos e as direccións e vías de contacto dos diferentes locais de ensaio. Paralelamente a este proxecto, o programa Ensaio Galiza Crea promove a difusión e distribución de maquetas realizadas polos propios grupos.

Última paxina Diario de Ferrol

Costas inviste 428.000 euros na senda peonil entre A Palma e Chanteiro

Faro de San Martiño, Castelo da Palma e senda peonil a Chanteiro

O Ministerio de Medio Ambiente, a través da Demarcación de Costas en Galicia, amplía o proxecto da senda peonil que desde o pasado mes de decembro enlaza o castelo da Palma coa praia de Chanteiro co investimento de 428.000 euros en novas actuacións.

Así, con cargo á citada cantidade prevese a construción de tres novos tramos de carreiros transitados e a realización de obras complementarias tales como a execución de 39 chanzos de madeira para poder acceder ao miradoiro que se construirá no faro de San Martiño e a instalación de bolardos longitudinales e transversais de madeira para poder bordear as antigas baterías militares.

Estas intervencións completaranse así mesmo coa instalación de 15 bancos, colectores, aparcabicis, mesas temáticas con información específica, así como a canalización subterránea de máis dun quilómetro de cables do tendido eléctrico.

O Boletín Oficial da Provincia daba conta onte das intencións do Ministerio de Medio Ambiente sometendo a exposición pública o proxecto previsto pola Demarcación de Costas.

As persoas interesadas en coñecer os contidos do mesmo dispón de 20 días, ccontados a partir de hoxe martes, para consultar o citado expediente, que estará a disposición dos interesados nas oficinas municipais.

Como se recordará, a actuación que agora se prevé levar a cabo partiu a principios do pasado mes de decembro cunha primeira actuación que consistiu en impedir o paso ao tráfico rodado instalando para iso uns pilotes de madeira no centro da calzada.

Via julindeares.blogspot.com

O Concello reurbaniza dúas rúas como achega ao ARI

Esta casa é unha ruína (Artritris)

O convenio que deu lugar á creación da área de Rehabilitación Integral, no que se refire á anualidade de 2006, deu como resultado a execución dun total de 30 proxectos. Dado o positivo do balance, o Concello decidiu tamén pór do seu parte e contratar, por 100.000 euros, a urbanización de dúas das principais rúas da vila.
Trátase dos viarios Barral e Catro Ventos, situados no núcleo urbano de Mugardos e que, en base ao proxecto realizado pola arquitecta Yolanda Díaz, adquirirán un aspecto totalmente renovado, tanto no que se refire á pavimentación como aos servizos. Así, prevese a instalación de novas conducións de auga e rede de sumidoiros e a instalación de canalizacións subterráneas para eliminar das fachadas tanto os cables do servizo eléctrico como os correspondentes á telefonía fixa. No seu día, o Concello puxo o proxecto en mans da empresa Varela Collazo que, actualmente, está pendente dalgúns permisos para comezar coa obra.

En canto ao Área de Rehabilitación Integral de Mugardos cabe recordar que, xunto á real vila, tamén afecta á parroquia do Seixo, que o proxecto pode dar lugar a intervencións nun total de 300 vivendas e que agora están pendentes de investir as dúas seguintes anualidades.

A día de hoxe, dos máis de 773.000 euros previstos só foron empregados menos de 60.000. Por ese motivo, e tratando de incentivar un dos sectores máis afectados pola crise, como é o da construción, o Concello decidiu incentivar á veciñanza, no sentido de pedir máis axudas, enviando a cada unha das casas que poderían verse favorecidas polo ARI, libros e folletos editados pola Xunta sobre as prácticas de rehabilitación.

Por outra banda, desde a administración local de Mugardos recórdase que existe unha oficina de atención e asesoramento técnico para aqueles propietarios que, acolléndose aos incentivos económicos do Estado e a Xunta, teñan interese en acceder aos mesmos para financiar ata un total de 9.000 euros en obras como poden ser reparación de cubertas ou reforma para mellorar a habitabilidade das vivendas.

Diario de Ferrol

Perigo! 44 gaseiro ilegal na Ría de Ferrol

LNG "OYO" atracado na planta de gas de Reganosa en Mugardos (Setembro 2007)

Está previsto que mañá martes, 5 de Maio entre o buque gaseiro "LNG OYO" cargado con miles de toneladas de GNL, dentro da Ría de Ferrol.

Ante isto O Comité Cidadán de Emerxencia para a Ría de Ferrol, convoca unha concentración o martes, 5 de maio às 19:00h fronte á Praza Amada García (Edificio da Xunta de Galicia), Ferrol.

Con este serán 44 os buques gaseiros cargados con GNL que van a entrar na Ría de Ferrol, coa perigosa mercancia para Reganosa, poñendo en perigo a seguridade e vida das miles de persoas desta comarca, coa complicidade das autoridades.

Colectivo Ártabra 21

ferrolsuso.blogspot.com

O fillo do guerrilleiro

Manuel Alberto Martínez Romero , fillo do guerrilleiro Francisco Martínez Leira "Pancho" abatido pola Garda Civil en Ombre, Pontedeume, o día de fin de ano de 1954, acudiu esta semana por primeira vez -ten 62 anos- ao lugar onde lle tenderon a emboscada e mataron. Alí recordou o que lle oíu contar á súa nai, que Pancho buscou a morte, cansado de fuxir. "Si, porque en lugar de meterse entre unhas árbores e escapar como fixo moitas veces, tirouse a correr a campo aberto; estaba collo dun balazo que lle deron meses atrás". A vida do soado guerrilleiro, ao que antonte ás seis da tarde rendéuselle homenaxe no cemiterio parroquial de Meá, onde repousan os seus restos, é ben coñecida, pero non así a traxedia vivida polos seus fillos.

Manuel tiña 7 anos, unha irmá maior, Mari Carmen , e un pequeno que herdou o mesmo nome que o seu pai, Pancho. "Á miña nai mandárona desterrada a Valladolid, á miña irmá ao País Vasco, e a nós dous a un hospicio que estaba no Pazo de Mariñán, recordo todo perfectamente". O cura de Mugardos levounos nunha moto, aos dous nenos, dicíndolles que os levaba a un sitio moi bonito: "¿Bonito?, estabamos máis de cen nenos, algúns inválidos e dábannos leña a todos".

Gervasia era a monxa que mandaba. "Espertábanos ás cinco ou seis da mañá para rezar, por calquera cousa púñanos de xeonllos a todos no patio durante horas; ela sentada diante calcetando, e se un movíase lle arreaba unha vareada: eu quedei traumatizado, si, tempo despois deime conta que o meu carácter vén daqueles anos". Manuel emociónase cando fala da súa irmá Mari Carmen porque legalmente terían que estar no hospicio ata cumprir os 16 anos, pero ela -"non se como o fixo, de verdade"- logrou volver do País Vasco, con pouco máis de 16 anos, e mover Roma con Santiago para que só algo máis dun ano logo de entrar en Mariñán deixásenos saír ao seu cargo. Antes, conseguiu en varias ocasións que a Manuel e Pancho désenlles permiso para saír un día do orfanato e os tres irmáns poder visitar á súa nai no cárcere da Coruña. "Era unha festa de verdade para nós porque comiamos con ela un arroz que lles facían no penal os días do patrón de prisións, un arroz que hoxe sería incomible, pero comparado co que nos daban en Mariñán era a gloria". Mari Carmen faleceu logo, coa vida dos tres xa normalizada, con só 41 anos. Manuel aguanta as bágoas ao contalo.

Mariñán era un orfanato que pouco se diferenciaba, naqueles anos, ao que aparece na película O Orfanato , de Juan Antonio Bayona. "Lavábannos a todos na mesma auga, e metíannos a cabeza baixo a auga sucia realmente non sei para que".

O exilio que non chegou

Manuel Alberto creceu coa súa irmá. Aos 18 anos foise de soldador a Alemaña e logo percorreu medio mundo como traballador de montaxe de plataformas petrolíferas. O seu pai "Pancho" fora carpinteiro de bancadas de Bazán, comunista clandestino ata 1948 en que, ao ser descuberto, botouse ao monte. Os historiadores sosteñen agora que foi dos que se negaron a fuxir ao exilio, cando o Partido Comunista decidiu deixar a loita armada, nos primeiros 50 do pasado século, replegar a todos os guerrilleiros a Francia.

Non só el sufriu a represión: Florentino Iglesias, cuñado de "Pancho", asasinado en Ferrol. Outro cuñado, Juan Romero Rilo, 20 anos preso en Burgos. A súa sogra, encarcerada na Coruña.

Antonte recordóuselles a todos eles no cemiterio de Meá, coincidindo coa festa do 1º de Maio.

A Voz de Galicia

"Nacín naquel Mugardos que tiña apenas catro mil habitantes"

Mercedes Roldós: Ilustre mugardesa

Mercedes Roldós, filla dun acreditado mariño galego e dunha desas damas biscaíñas que describe a lenda do Amboto. Asegura ter "a mesma mestura que Fraga..." pero o certo é que, queira ou non, pertence a todos os sitios e a ningún. Posiblemente, de aí vénlle ese lixeiro pragmatismo que revela o seu sorriso universal e agridoce ao Jacqueline Bisset.
"Son a pequena de catro irmáns. Nacín naquel Mugardos que tiña apenas catro mil habitantes, todo o mundo coñecíanos...
Viviamos na máis absoluta liberdade, entre as redes dos pescadores e tomando froitas das hortas"
Cóntame o meu amigo Jusef Nasser, empresario tinerfeño feito en madeira de cedro libanés, que esta loura de ollos de mel e mans de colegiala é decidida, firme, contumaz e traballadora. Que se crece ante os problemas e que atopou, como Pla dicía de Camba, "os adxectivos apropiados", eses que son sempre "correntes e vulgares". Así que a Consejera de Sanidad do Goberno de Canarias é desas mulleres galegas que van directas ao esencial, deixándose de manierismos e barroquismos. Os feitos vainos relatando un tras outro, sen máis...

[Ler máis] elcorreogallego.es